WIECZÓR
SIEROT

„Wieczór sierot” to fikcyjna konferencja, zlot sierot szykujących (być może) nową społeczną rewolucję. Podstawą literacką spektaklu są teksty Janusza Korczaka: od „Dziecka salonu” przez „Króla Maciusia I” po pisany w getcie „Pamiętnik”: teksty publicystyczne i dydaktyczne. Urodzony w 1879 roku Janusz Korczak był polsko-żydowskim działaczem społecznym, teoretykiem i praktykiem wychowania, twórcą oryginalnego systemu pracy z dziećmi, opartego na partnerstwie, samorządnych procedurach i instytucjach oraz pobudzaniu samowychowania. Pozostał ze swoimi wychowankami do końca, ruszając w Marsz Śmierci z getta warszawskiego do obozu zagłady z Treblince.

Na teksty Korczaka – badacza świata dzieci – można spojrzeć jak na specyficzny rodzaj autobiografii albo na próbę, symulację autobiografii. Korczak kazał traktować osobowość dziecka poważnie. Sześcio-, siedmioletni wychowankowie Domu Sierot stanowili o sobie, istniał sąd koleżeński, precyzyjny harmonogram dnia, podział obowiązków, wymóg odpowiedzialności. Ale i zasada prawdziwego pochylania się nad dziecięcymi pragnieniami. Postacie w spektaklu są symboliczne, choć szukamy w nich też śladów prawdziwych ludzi, wychowanków Korczaka. Przygody Króla Maciusia I wydają się walką dojrzałego mężczyzny z otaczającym go światem, a jednocześnie z wykreowanymi przez siebie utopiami.