Kategoria: spektakle

KINO MORALNEGO NIEPOKOJU

Spektakl inspirowany książką  Walden, czyli życie w lesie   H. D. Thoreau oraz kinem moralnego niepokoju, szczególnie filmami Krzysztofa Kieślowskiego i Andrzeja Wajdy. Zderzając XIX-wieczny manifest o życiu prostym i w zgodzie z naturą oraz kino pokolenia naszych rodziców, które reagowało bezpośrednio na wydarzenia społeczno-polityczne w Polsce w latach 70. i 80., chcemy poszukać odpowiedzi na pytanie, czy w dzisiejszym świecie moralność, rodzina, praca, wspólnota, przyroda są skompromitowanymi hasłami z innej epoki, czy też… Czytaj dalej »

CZARNE PAPUGI

W Czarnych papugach Alejandro Moreno Jashésa oczy głównego bohatera w momencie ekstazy lub ataku serca odmawiają posłuszeństwa i odwróciwszy się od świata rozpoczynają podróż w głąb ludzkiego ciała. Ale w ciele człowieka nie ma żadnego wewnętrznego światła, panuje ciemność, która dla dwóch gałek ocznych, wbrew logice patrzenia, staje się źródłem kolejnych ekstaz. Czarne papugi to teatralna kompozycja, w której surrealistyczny i poetycki tekst Alejandro Moreno Jashésa staje się również… Czytaj dalej »

ŻABY

Autorski spektakl Michała Borczucha oparty na fragmentach komedii greckich Arystofanesa (Żaby, Chmury, Ptaki), powieści Krzysztofa Niemczyka „Kurtyzana i pisklęta” oraz aktorskich improwizacji. Próba spojrzenia na nasze korzenie, na dziedzictwo greckie. Dwie kluczowe dla twórców idee to piękno i dobro rozumiane jako jedno słowo Kalokagathia. Słowo wyrażające koncepcję kompletnej osobowości człowieka, który rodzi się nieprzystosowany do życia i który, musi się nauczyć życia. Nieodłącznym elementem życia… Czytaj dalej »

PROJEKT ‚P’: REQUIEM DLA IKONY/VOYAGER

Spektakl jest portretem wielokrotnym Jackie Kennedy. Koncentruje się nie tyle na jej biografii, ile na próbie uchwycenia fenomenu zwyczajnej kobiety, która zapisała się w historii Ameryki jako legendarna Pierwsza Dama, stając się jednocześnie ofiarą własnego wizerunku. Inscenizacja balansuje pomiędzy realistycznymi zdarzeniami a wizjami chorej psychiki. Requiem dla ikony to studium kobiety uwikłanej w politykę, uzależnionej od mężczyzn, bezradnie próbującej przebić się przez własny wizerunek, by pokazać… Czytaj dalej »

ZEW CTHULU

H.P. Lovecraft, którego teksty Houellebecq nazwał „literaturą marzeń, którą gardzi krytyka”, dokonał rzeczy równie trudnej co założenie nowej religii – zbudował w swoich opowieściach integralny mit o Cthulhu – odwiecznych starych bogach, których cywilizacja poprzedzała pojawienie się człowieka na Ziemi. Teraz, ku przerażeniu bohaterów-narratorów opowieści, dawni bogowie wracają, by siać terror i grozę. Jej źródła tkwią nie tylko w mitologii, lecz w skazie i pęknięciach w samych bohaterach,… Czytaj dalej »

CZEKAJĄC NA GODOTA

„Nic się nie da zrobić” tymi słowami zaczyna się „Czekając na Godota” Samuela Becketta. Bohaterowie powtarzają to zdanie jak refren w toku całej sztuki. To zdanie wyznacza parametry świata, w którym się poruszają, ale też to jak wobec tego świata się pozycjonują. „Nic się nie da zrobić” mówi też reżyser próbujący wystawić dziś „Czekając na Godota”. Obwarowany prawami autorskimi tekst staje się w pierwszym momencie partyturą… Czytaj dalej »

FAUST

Wszystko, co stałe, rozpływa się w powietrzu, wszystko, co święte, ulega sprofanowaniu i ludzie muszą wreszcie spojrzeć trzeźwym okiem na swoją pozycję życiową, na swoje wzajemne stosunki (Marx, Manifest komunistyczny). W kulturze przesyconej obrazami, w której zmysł wzroku ma dominującą pozycję, a spór między ikonoklazmem a ikonofilią odżywa w zradykalizowanym wymiarze, warto zadać pytanie o reguły wytwarzania doświadczenia wzrokowego. Czy wzrok rzeczywiście determinuje nasze relacje z rzeczywistością?… Czytaj dalej »

WSZYSTKO O MOJEJ MATCE

„Wszystko o mojej matce” tytułem nawiązuje do filmu Almodovara, nie jest jednak jego teatralną adaptacją. To osobisty projekt Michała Borczucha i Krzysztofa Zarzeckiego inspirowany postaciami ich matek, które w roku 1986 i 1998 zmarły na raka. To przedstawienie dorosłych synów, półsierot, którzy mają do dyspozycji jedynie strzępy pamięci dziecka i nastolatka. Z pomocą zaproszonych do projektu aktorek i realizatorów chcą opowiedzieć o niemożliwej (bo zdeformowanej przez pamięć) historii odchodzenia matki lub nawet… Czytaj dalej »

MOJA WALKA

6 tomów, 3600 stron, przekłady na kilkadziesiąt języków, milionowe nakłady. Cykl powieściowy „Moja walka” norweskiego pisarza Karla Ove Knausgårda stał się wydarzeniem na rynku wydawniczym ostatnich lat. Knausgård opisał w nim całe swoje życie od dzieciństwa po dojrzałość. W TR Warszawa wystarczy jeden wieczór, aby poznać jego historię. Teatralną adaptację tej jedynej w swoim rodzaju biograficznej powieści przygotował Michał Borczuch, jeden z najciekawszych współczesnych… Czytaj dalej »

APOKALIPSA

Spektakl inspirowany jest zapisem ostatniego wywiadu Piera Paolo Pasoliniego i twórczością dziennikarki Oriany Fallaci. Pasolini i Fallaci poznali się w Nowym Jorku w połowie lat 60. Reżyser był wtedy znany jako autor „Mammy Romy” i „Ewangelii według świętego Mateusza”. W Europie uważano go za kontrowersyjnego piewcę neorealizmu, ale wciąż daleko mu było do tytułu wielkiego obrazoburcy. W tym czasie Fallaci zajmowała się wywiadami z hollywoodzkimi gwiazdami,… Czytaj dalej »

KOMPOnenty

Tekst Małgorzaty Owsiany ( historia  o beznadziejnym życiu grupy młodych narkomanów z warszawskiego osiedla) posłużył jedynie za szkic do spektaklu i do pracy nad dialogami. Celem było pobudzić martwą, publicystyczną materię do życia i tchnąć je także w postaci. Na plan pierwszy wysunięte zostały fantazje, marzenia i strachy osiedlowych przyjaciół. Bohaterowie chcą bowiem wyjechać, najlepiej odlecieć którymś z samolotów, przelatujących wysoko nad piaskownicą. Marzenia są koślawe i zapewne niemożliwe… Czytaj dalej »

WIELKI CZŁOWIEK DO MAŁYCH
INTERESÓW

Spektakl na podstawie tekstu hrabiego Aleksandra Fredry, klasyka romantycznej komedii polskiej, poety i wolnomularza. Emocje, ich brak i pozory to najważniejsze tematy przedstawienia. Obsceniczne wierszyki pojawiające się w spektaklu niosą ważny i żywotny problem braku złotego środka pomiędzy importowanym przez Fredrę modelem wyrafinowanej gry erotycznej a swojskimi „żołnierskimi” obscenami. Michał Borczuch umie pokazać nerwice wzajemnych kontaktów, kiszenie się we własnym sosie, trwanie siłą inercji,… Czytaj dalej »

LEONCE I LENA

Spektakl mówi o ludziach, którzy życiową energię poświęcają pracy i nie otrzymują za nią żadnej nagrody oraz o młodych, którzy w ramach buntu przestają pracować i niespodziewanie odkrywają kim naprawdę są. „Leonce i Lena” czytany dzisiaj nie jest komedią romantyczną. To raczej atak na pokolenie młodych, ambitnych i kreatywnych wyjeżdżających z domu za pracą. Dzisiejsi Leonce i Lena uciekają od pracy do Londynu. Drugim tematem spektaklu są bohaterowie żyjący na opak. Büchner pisząc sztukę o dwudziestoparolatkach,… Czytaj dalej »

LULU

Spektakl na podstawie skandalizującego, wielokrotnie cenzurowanego tekstu Franka Wedekinda. Pierwotny, pięcioaktowy tekst do 1988 roku przeleżał w sejfie spadkobierców pisarza, który napotykał opór wydawców i dyrektorów teatrów. Kilkakrotnie sądzono go o rozpowszechnianie obscenów, jeden nakład sztuki zniszczono. Dlatego w kolejnej wersji jest już nie siedmiolatka, ale dziewczynka dwunastoletnia. Niektóre zmiany są zaskakujące, jak zastąpienie pytania, „czy jesteś dziewicą”, pytaniem „czy masz duszę”. Polskie tłumaczenie… Czytaj dalej »

WIECZÓR
SIEROT

„Wieczór sierot” to fikcyjna konferencja, zlot sierot szykujących (być może) nową społeczną rewolucję. Podstawą literacką spektaklu są teksty Janusza Korczaka: od „Dziecka salonu” przez „Króla Maciusia I” po pisany w getcie „Pamiętnik”: teksty publicystyczne i dydaktyczne. Urodzony w 1879 roku Janusz Korczak był polsko-żydowskim działaczem społecznym, teoretykiem i praktykiem wychowania, twórcą oryginalnego systemu pracy z dziećmi, opartego na partnerstwie, samorządnych procedurach i instytucjach oraz pobudzaniu samowychowania. Pozostał… Czytaj dalej »

PORTRET
DORIANA
GREYA

Inspirowany estetyką campu spektakl portretuje współczesne pokolenie wielkomiejskich 30-latków: artystów życia. Dorian Gray, młodzieniec o hipnotyzującej urodzie, pozuje do nowego portretu malarza Bazylego Hallwarda. To zwykłe wydarzenie pozwala wniknąć w świat grupy młodych wyznawców nowego hedonizmu. Młodzieńcze ideały Doriana przewartościowują się pod wpływem obcowania z osobowościami, które najbardziej w życiu cenią piękno i wykwintne menu. Precyzyjne ostrze satyry Oscara Wilde’a służy Michałowi Borczuchowi… Czytaj dalej »

WERTER

Historia Wertera zaczyna się wtedy, kiedy zmęczenie znowu każe odwrócić wzrok od świata. Kiedy wszystko wokół jest jedynie okrutne. Co zrobić, gdy rzeczywistość wydaje się zaledwie śladem zostawianym przez odpływającą falę? Szukać ukojenia na ruinach natury? Zakochać się? A jeśli wszystko pozostanie obce? O tym, że wisi nad nim nieszczęście, nie pozwala zapomnieć unosząca się nad sceną olbrzymia chmura azbestu. Z opublikowanej przez Johanna Wolfganga von Goethego… Czytaj dalej »

WIECZÓR
TRZECH
KRÓLI

Czujesz słońce na twarzy, piasek i smak soli. Przecierasz ręką oczy – łzawią. Pieczenie i ból. Dopiero teraz budzi się ciało wymęczone walką z nocną burzą. Słona woda między palcami. Otwarta rana nie pozwala ci się podnieść. Jesteś rozbitkiem – możesz zacząć swoje życie od początku. Dwanaście dni między Bożym Narodzeniem a świętem Trzech Króli było w elżbietańskiej Anglii czasem zabaw i balów do bladego… Czytaj dalej »

METAFIZYKA DWUGŁOWEGO CIELĘCIA

Sztuka Stanisława Ignacego Witkiewicza powstała w 1921 roku, w siedem lat po jego wyprawie w egzotyczne kraje z etnografem Bronisławem Malinowskim. Jej akcja rozgrywa się w Papui-Nowej Gwinei i Australii, gdzie główny bohater Karmazyniello walczy z rodziną, usiłując dociec prawdy o swoim pochodzeniu. Egzotyka u Witkacego jest dla reżysera pretekstem do przyjrzenia się związkom rodzinnym. Bohaterowie spektaklu odbywają podróż w gorącym klimacie, który zmusza ich do zweryfikowania pragnień i potrzeb,… Czytaj dalej »

BRANDT.
MIASTO.
WYBRANI.

Spektakl na podstawie dramatów Henryka Ibsena „Brand” i „Mały Eyolf”, które zostały potraktowane jako materiał wyjściowy do opowieści o pogrążonej w chaosie społeczności – miasta. Miasta pełnego bezdomnych, którzy wcale nie chcą się osiedlić. Tych najbardziej zdeterminowanych, by za wszelką cenę bronić własnych śmieci, skrzętnie gromadzonych przez całe życie: niepotrzebnych uczuć, przyjemności ciała oraz innych ludzi, z którymi muszą dzielić paradoksalnie ciasną, miejską przestrzeń. Pośród nich… Czytaj dalej »

HANS, DORA I WILK

scenariusz oparty o teksty: S. Freud „Dwie nerwice dziecięce” i „Fragment analizy pewnej histerii” Spektakl buduje trzy portrety w oparciu o trzy słynne historie Freudowskich przypadków: analiza fobii pięciolatka (Mały Hans), analiza „Człowieka Wilka” oraz analiza histerii tzn. „Przypadek Dory”. Inspirowana praktyką terapeutyczną Zygmunta Freuda opowieść o trojgu ludzi, których fobie, histerie i nerwice na zawsze uratowały przez anonimowością. Szczegółowość zapisków „ojca psychoanalizy”, na których oparty… Czytaj dalej »

KRÓLOWA
ŚNIEGU

Spektakl to propozycja nowego gatunku dramatycznego – parabaśń, będącą trawestacją paradokumentu i bajki dla dorosłych. W tej próbie renegocjacji gatunku wybrzmiewają nowe elementy. Z jednej strony wspólnota badaczy: zbudowane w aktorskich improwizacjach postaci polarników zamieszkujących stację na Antarktydzie – postaci o rysie paradokumentalnym. Z drugiej strony Kaj i Gerda: już nie dzieci, ale dorośli ludzie poza ową wspólnotą. I jeszcze tajemnica, tajemnica wspólnoty przynależnej do konkretnego miejsca. Akcja… Czytaj dalej »

WOJNA
NIE
MA
W
SOBIE
NIC
Z
KOBIETY

Spektakl na podstawie książki Swietłany Aleksijewicz. Bohaterkami są kobiety, które jako młode dziewczyny w letnich sukienkach i butach na obcasach poszły walczyć za ojczyznę. Nie są jednak w stanie mówić o walce jako o czymś heroicznym. Kobiety ze wsi, z miasta, proste i wykształcone, kobiety, które opatrywały rannych i strzelały spotkały na wojnie ludzi, którzy okazali się bestiami. Po wojnie zostały posądzone o kłamstwo i były traktowane jak zdrajczynie i prostytutki. Materiał faktograficzny obejmuje… Czytaj dalej »

LEPIEJ
TAM NIE
IDŹ

Wyruszamy w las. Idziemy ze stacji Szamocin do szamocińskiego domu dziecka. Około 20 minut, ściśle nadzorowani i konwojowani przez dzieci. Obowiązują same zakazy i nakazy, na przykład nakaz maszerowania w parach z mściwą radością egzekwowany na nieznających się widzach tej samej płci. Dzieci bardzo łatwo osiągają stany podwyższonej agresji, jakby w tym traktacie o tym, czy człowiek jest z natury dobry czy zły, decyzję podjęto z góry. Spektakl powstał z udziałem dzieci związanych… Czytaj dalej »

ZACHODNIE WYBRZEŻE

Bernard-Marie Koltès ZACHODNIE WYBRZEŻE. POWRÓT NA PUSTYNIĘ Spektakl inspirowany twórczością kultowego francuskiego dramatopisarza i outsidera. To świat uchwycony w chwili przemiany. W portowych dokach Nowego Jorku, w strefie kolorowych imigrantów, ludzi wyrzuconych na brzeg obcego państwa i kultury niespodziewanie pojawia się biały biznesmen Maurycy Koch. Z niewiadomych przyczyn chce popełnić samobójstwo. Ten gest uruchamia opowieść o spotkaniu białego człowieka z człowiekiem kolorowym, o ich lękach, fascynacjach, oczekiwaniach… Czytaj dalej »

PARADISO

Paradiso opowiada historię luźno inspirowaną ostatnią księgą Boskiej komedii Dantego, czyli Rajem. Przedstawienie powstało we współpracy z Farmą Życia, jedynym w Polsce ośrodkiem stałego pobytu dla dorosłych osób z autyzmem. Poza trójką profesjonalnych aktorów, którzy pełnią w scenicznej rzeczywistości rolę przewodników po kreowanym świecie, w przedsięwzięciu bierze udział szóstka autystów. Jednak ani przez chwilę nie zostają oni wystawieni na ciekawskie spojrzenie „normalnych” widzów i wykonawców, ale traktowani są… Czytaj dalej »